ΑΡΓΟΣ ΧΟΡΟΣ

Δεν σου ζητώ, δεν σου ζητάω το φεγγάρι

μα μου το χάρισες σε ένα μόνο βράδυ

Δεν σου ζητώ, δεν σου ζητάω παραμύθι

όμως μαζί σου εγώ νίκησα τη λήθη

Δεν σου ζητώ, δεν σου ζητάω μία λέξη

Αργό χορό αρκεί που έχουμε χορέψει

Κι αν η ζωή είναι μικρή δε με πειράζει

Που σε συνάντησα αυτό μόνο με νοιάζει

Αργός χορός είν΄ η ζωή

Θα τον χορέψω

Αστέρια πέφτουν σαν βροχή 

και θα τα κλέψω

Αργός χορός είν' η ζωή

Μακρύ ταξίδι

Η αγκαλιά σου μια γιορτή

που τώρα αρχίζει

Δεν σου ζητώ, δεν σου ζητάω κάτι άλλο

απ' την αγάπη τι υπάρχει πιο μεγάλο

Κι αν στη ζωή, κι αν στη ζωή σε έχω ψάξει

αληθινά δεν το πιστεύω πως υπάρχεις

Δεν σου ζητώ, δεν σου ζητάω παραμύθι

ούτε να κάνουμε παιδιά και ένα σπίτι

Μα αν με θες μπορώ να φτάσω στο φεγγάρι

Μπορώ να κτίσω μια ζωή με την αγάπη

ΣΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΞΕΝΥΧΤΙΑ

Στα χιλιάδες ξενύχτια

μιας πικρής μοναξιάς

κρύβεται η αλήθεια

πονεμένης καρδιάς

Στα χιλιάδες ξενύχτια

κάπου είσαι κι εσύ

μία νότα συνήθειας

κάτι που διαρκεί

Θα σε διώξω ψυχή μου

Θα σε διώξω ξανά

Κι αν πονά η ψυχή μου

θα την κάνω καλά

Θα σε διώξω ψυχή μου

Σ' ένα μόνο πρωί

δεν θα είσαι μαζί μου

και θα πας σ' άλλη γη

και θα ζήσεις εκεί

Στα χιλιάδες ξενύχτια

μαύροι κύκλοι ξανά

Πώς πονά η συνήθεια

να σε νιώθω μακριά

Στα χιλιάδες ξενύχτια

ψάχνω λύση να βρω

Μία λύση υπάρχει 

την αγάπη να βρω

Μα εγώ σ' αγαπώ..

Σ' ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΔΑΝΕΙΚΟ

Τίποτα δε μοιάζει με καινούριο

Τίποτα δε μοιάζει με παλιό

Νιώθω τόσο άνετα ψυχή μου

σαν να σ' ήξερα από καιρό

Τίποτα δε μοιάζει πιο μεγάλο

Τίποτα δεν είναι πιο μικρό

Μα τον έλεγχό μου όμως χάνω

και πετώ ψηλά στον ουρανό

Πόσο, πόσο, πόσο σ' αγαπώ!

Θέλω να μου πεις μία λεξούλα

να με ανεβάσεις πιο ψηλά

Μα θα περιμένω χίλια χρόνια

να με αγαπήσεις πιο τρελά

Πόσο, πόσο, πόσο μ' αγαπάς!

Τίποτα δε μοιάζει με καινούριο

Ζούμε σ' ένα κόσμο δανεικό

Νιώθω τόσο όμορφα μαζί σου

που για λίγο, αγάπη, το ξεχνώ

Τίποτα δε μοιάζει πιο μεγάλο

πέρα από σένα π' αγαπώ

Και αν ό,τι είχα ήταν άδειο

τώρα ό,τι έχω είναι μισό

Και αυτό το κάνει να 'ν διπλό!

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΥΣΤΙΚΑ

Κάθε τέλος κρύβει μια αιτία
Πίσω απ' την αιτία αφορμή
Πριν την άνοιξη η καταιγίδα
Πριν από το δάκρυ το φιλί

Κάθε τέλος κρύβει μια αλήθεια
Μια αλήθεια ήσουνα κι εσύ
Κάτι που αρχίζει μες στη νύχτα
Μα τη μέρα είναι πιο βαθύ

Αν φοβάσαι μάθε πως φοβάμαι
Δεν φοβάμαι τόσο τη βροχή
Το χαμόγελο εγώ φοβάμαι
Είναι που δεν θέλω να χαθεί..

Αν φοβάσαι μάθε πως φοβάμαι
Δεν φοβάμαι εσένα, μα εσύ
τώρα με κρατάς και προχωράμε
και αυτό δεν θέλω να χαθεί..

Κάθε τέλος κρύβει ένα δάκρυ
Δάκρυ κρύβει όμως κι η αρχή
Όμως το χαμόγελο υπάρχει
όταν νιώθεις μέσα στη ψυχή

Κι όλα αυτά που ένιωσα για σένα
μοιάζουν με χιλιάδες μυστικά 
π' όλη τη ζωή είχα κρυμμένα
όμως μες στο φως βγήκανε πια

ΤΡΕΞΕ

Δε με νοιάζει αν βιάζομαι πολύ
Η ζωή πάντα περνάει, πάντα φεύγει
Κι αν το όνειρο αφήσεις να χαθεί
διερωτάμαι στη ζωή τι απομένει

Δε με νοιάζει αν με πεις βιαστική
μα με νοιάζει άμα φύγεις και δεν έρθεις
Γι' αυτό θα ΄μαι πιο πολύ προσεκτική
Και θα σου αφήνω χώρο για να τρέχεις

Τρέξε όπου κι όσο θέλεις στη ψυχή
Κι αν το χέρι μου δε θες μην το κρατήσεις
Μα αν πάλι θες να τρέξουμε μαζί
θα το παίξουμε καρδιά μου το παιχνίδι

Νικητής μα και χαμένος η σελήνη

Δε με νοιάζει αν βιάζομαι πολύ
και τα φύλλα της καρδιάς μου σου ανοίγω
Πριν ξεχάσω, πριν το όνειρο χαθεί
Τώρα θέλω να τα πω, να τα κρατήσω

Να μιλήσω για την ίδια τη ζωή
που αλλάζει σαν καινούρια πάλι μέρα
Να μιλήσω για εσένα πιο πολύ
που το όνειρο κρατάς σε ένα βλέμμα

ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Τι να πω για σένα να σου μοιάζει
Τι να σου κρατήσω μυστικό
Όλα η καρδιά μου τα μοιράζει
μα δεν νιώθω τίποτα μισό

Τι να πω για σένα να αρχίζει
και να μην τελειώνει το πρωί
Τώρα πια η νύχτα δε μ' αγγίζει
Περιμένω να ΄ρθει η αυγή

Δεν σε ξέρω ακόμα μα σε θέλω
σα να σ' αγαπούσα μια ζωή
Δεν σε ξέρω ακόμα κι υποφέρω
Θα 'θελα να ήμασταν μαζί
και στο φως της μέρας όταν βγει

Τι να πω για σένα να αρχίζει
Όλα έχουν τέλος και αρχή
Μα το τέλος πια δε με αγγίζει
Η ανάμνησή σου ισχυρή

Τι να πω για σένα να ταιριάζει
Κάθε μας φιλί και μουσική
Τη ψυχή μου να τη συναρπάζει
Το κορμί μου να το οδηγεί

Τι να πω για σένα να 'σαι εσύ..

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΜΑΜΑ

Δεν αρκεί η αγάπη δυστυχώς
Δεν αρκεί κι ας είναι ένα φως
"Σ' αγαπάμε όλοι τρομερά''
μου 'πε στο τηλέφωνο η μαμά

Αγαπημένη μου μαμά
κι εγώ σας αγαπώ αλλά
είν' η αγάπη σας καμιά φορά εμπόδιο
Τον εαυτό μου για να βρω
μονάχη πρέπει να βρεθώ
χωρίς την προστασία, δίχως όνειρο
Δίχως το δικό σας όνειρο

"Καλύτερα να πόναγα εγώ''
μου λες όταν με βλέπεις να πονώ
Ο πόνος είν' ατομικός μαμά
Ο κάθε ένας μόνος τον περνά

Αγαπημένη μου μαμά
κι εγώ σε αγαπώ αλλά
είν' η αγάπη σου καμιά φορά εμπόδιο
Τον εαυτό μου για να βρω
μονάχη πρέπει να βρεθώ
χωρίς την προστασία, δίχως όνειρο
Δίχως το δικό σου όνειρο