ΜΑΜΑ

Είν' ο κόσμος μαμά

μια αλήθεια βαθιά

που πονάει

και σαν ψέμα τρελό

όλο στήνει χορό

και γελάει

Κι η δική σου αγκαλιά

που με κλείνει σφιχτά

πώς πονάει

μου θυμίζει ξανά

πως ο χρόνος περνά

μα η ψυχή δεν γερνά

και πονάει

Η καρδιά μου μαμά όλο σπάει

και ραγίζει-πονά και μεθάει

Η καρδιά μου μαμά αγαπάει

Αχ γλυκιά μου μαμά

να 'ταν όλα απλά

σαν κυλάει

η ζωή που γελά

και μετά το ξεχνά 

και πονάει

Αχ καλή μου μαμά

να μην έλεγε "γεια"

η αγάπη

να 'ταν πάντα φωτιά

που κυλάει βαθιά

που κυλάει

Η καρδιά μου μαμά όλο σπάει

και ραγίζει-πονά και μεθάει

Η καρδιά μου μαμά κάτι ψάχνει

όσα μου πες μαμά- την αγάπη

ΚΡΥΦΤΟ

Θα 'ρθω πάλι κρυφά να σε πάρω αγκαλιά στα όνειρά σου Τα μακριά μου μαλλιά θα απλώσω ξανά στην καρδιά σου

Θα 'ρθω πάλι κρυφά να σου πω μυστικά της καρδιάς μου και μετά και μετά θα μου πεις μ' αγαπάς για φαντάσου

Είν' ο κόσμος μικρός ήσουν δίπλα κι εγώ να μην ξέρω Τώρα να σε κοιτώ να σε αναζητώ να σε θέλω

Είν' ο κόσμος μικρός και μας παίζει κρυφτό η αγάπη Θα μετρήσω ξανά να σε βρω ξαφνικά στο σκοτάδι

Χάρισέ μου ξανά ένα χάδι.. Δείξε πως δεν πονά η αγάπη..

Η αγάπη πονά Το 'χα μάθει καλά Το 'χες μάθει Και μ' αγγίζεις δειλά και μου λες μυστικά μ' ένα χάδι

Να μ' αγγίξεις ξανά Να μ' αγγίξεις ξανά στο σκοτάδι Πάρε με μακριά σε μια άλλη στεριά της αγάπης

ΑΔΕΙΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Τώρα μιλάω με τα τραγούδια

Λόγια δεν έχω για να σου πω

Δεν έχεις χρόνο να μ' αγαπήσεις

Δεν έχω τρόπο να λυτρωθώ

Τώρα σε ψάχνω μέσα σε λέξεις

που 'χουνε χάσει χρωματισμό

και τη φωνή σου έχω ξεχάσει

και τη μορφή σου αναζητώ

Μην με θυμάσαι, μην με αγγίζεις

μην με θυμάσαι, μην μ' αγαπάς

Κι αν υποφέρω, μην μου χαρίζεις

άδειες κουβέντες παρηγοριάς

Πάρ' τις και φύγε και μην μιλάς!

Τώρα αγγίζω φωτογραφίες

μα δεν αγγίζω πια ουρανό

και τη ψυχή μου έχω σκοτώσει

για να μη νιώθω, να μην πονώ

Τώρα μου λείπεις όμως η λύπη

δεν έχει πλέον άλλη φωνή

και δε μιλάει και πια δε λέει

όσα σου είπα με τη ψυχή

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ

Θα ΄θελα οι σιωπές μου να σε 'ντυναν

τα όνειρά μου να σε κλείναν

και να ταξίδευες σε κείνα

μια φορά

Θα 'θελα ο χρόνος πια να μην υπήρχε

να του 'λεγα "για πάντα φύγε"

και η ψυχή μου να απείχε

απ' αυτά

που λες ''προβλήματα''

που λέω ''ψεύτικα''

Αληθινό να ξέρεις είναι

μονάχα αυτό που διαρκεί

Αληθινό να ξέρεις είναι

αυτό που νιώθεις στη ψυχή

Και αν τα ψεύτικα που ζούμε

μας κλέβουν κάτι απ' τη χαρά

Αληθινά να ξέρεις είναι

όσα υπάρχουν στην καρδιά

Θα 'θελα οι εποχές να μου ανήκαν

και να ζωγράφιζα τα γκρίζα

τα μονοπάτια και ταξίδια

της καρδιάς

Θα 'θελα τίποτα άλλο να μην είχες

από αγάπη και ελπίδες

με τη ψυχή σου να απείχες

απ' αυτά

που λες ''προβλήματα''

που λέω ''ψεύτικα''

ΔΥΟ ΣΤΙΓΜΕΣ

Κρύφτηκα πίσω απ' τις λέξεις
μη με νιώσεις
Μα σου φωνάζουν οι χιλιάδες σιωπές
Και τα κομμάτια απ' το πάζλ
αν ενώσεις
θα με κοιτάξεις μες στα μάτια όπως θες

Κρύφτηκα πίσω απ' το χθες
για να με σώσεις
και μες στο αύριο να φέρεις τις στιγμές
Μα είν' το αύριο αυτό
που θα μου δώσεις
άπιαστο όνειρο αγάπη μου σαν χθες

Γι' αυτό στο τώρα μόνο μπες
μόνο στο τώρα
Και μην μου λες πως θα τα πούμε το πρωί
Εκεί που ζεις θα 'θελα να ΄μουνα
μια ώρα
Εδώ που ζω να ταξιδέψεις δυο στιγμές

Κρύφτηκα πίσω απ' το δάκρυ
να με χώσεις
μες σε αγκάλες πιο μεγάλες και ζεστές
Και αν το δάκρυ μου αυτό
αποτελειώσεις
θα 'ρθουνε δάκρυα και όμορφες χαρές

Κρύφτηκα πίσω απ' το στίχο
να με διώξεις
και να με πάρεις σε καινούριες διαδρομές
Κι αν στο όνειρο βαθιά
εσύ με χώσεις
θα σου χαρίσω άλλες, νέες εποχές

ΣΕ ΒΑΘΥ, ΑΡΓΟ ΧΟΡΟ

Αν με βλέπεις να γελώ

είναι που κάτι περιμένω

Κι αν με βλέπεις να πονώ

είναι όταν δεν το έχω 

Μην ρωτήσεις να σου πω

τι κοιμάται, τι ξυπνάει

Σ' αγαπώ, είναι απλό

κι η αγάπη με μεθάει

Σε βαθύ, αργό χορό

αν μ' αφήσεις θα χορέψω

Με κοιτάζεις και πονώ

Νιώθω ότι δε σε έχω

Σε βαθύ, αργό χορό

σε ατέλειωτα ταξίδια

Αν μ' αφήσεις θα χαθώ

θα με πνίξει η συνήθεια

Κράτα με, δεν είμαι ίδια

Αν με βλέπεις ν' αγαπώ

κάτι παίρνω από σένα

Κι αν με βλέπεις να πετώ

είναι έστω για ένα βλέμμα

Μα μετά εγώ ζητώ

κάτι άλλο πιο μεγάλο

Αν το έχω προχωρώ

μα αν όχι, τι να κάνω

ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΚΟΙΝΙ

Πάνω σε σκοινί ακροβατάς

και ακροβατώ μες στην παράνοια

Αν αρκούσε να με αγαπάς

τότε θα σου έγραφα μπαλάντα

Είσαι τόσο όμορφος αλλά

δεν μπορώ καθόλου να σ' αγγίξω

όταν δεν μ' ανοίγεις την καρδιά

πώς καρδιά μου να σε προσεγγίσω

Και αν μες στη σύγχυσή σου ζεις

ζω κι εγώ να ξέρεις στη δική μου

Μα θα ήθελα να ΄σουν εκεί

εκεί όπου τρέχει η ψυχή μου

Πώς φοβάμαι τώρα βρε ψυχή μου

Μέσα στη ψυχή σου περπατώ

και αν και τα παπούτσια έχω σκουπίσει

σου αφήνω πάλι μοναξιά

και αυτό στ' αλήθεια με λυγίζει

Είσαι τόσο όμορφος αλλά

πού να βρω τον τρόπο να σε φτάσω

πόση να βιώσω μοναξιά

ώστε λίγο να σε καταλάβω

Ώρες ώρες νιώθω πως σε χάνω